სახარება - სასიხარულო ცნობა!

სახარება სასიხარულო ცნობაა ყველას აქვს იდეა სწორი და არასწორი, და ყველას უკვე გააკეთა რაღაც - თუნდაც საკუთარი იდეა. "მცდარია ადამიანისთვის", - ნათქვამია ცნობილ ანდაზაში. ყველას ერთხელ იმედგაცრუებული მეგობარი, გატეხილი დაპირება, დააზარალებს სხვის გრძნობებს. ყველამ იცის დანაშაული.

ამიტომ ხალხს არ სურს, რომ ღმერთთან არაფერი ჰქონდეს. მათ არ სურთ დღევანდელი გადაწყვეტილება, რადგან იციან, რომ ვერ შეძლებენ ღვთის წინაშე წმინდა სინდისის წინაშე. მათ იციან, რომ მას უნდა დაემორჩილონ, მაგრამ მათ იციან, რომ მათ არა აქვთ. ისინი მრცხვენია და თავს დამნაშავედ გრძნობენ.

როგორ შეიძლება მათი ვალი გამოსყიდოს? როგორ გაწმენდას ცნობიერება? "პატიება არის ღვთაებრივი", ასკვნის cue. ღმერთი პატიებაა.

ბევრმა იცის ეს ამბავი, მაგრამ არ სჯერა, რომ ღმერთი არის ღვთაებრივი საკმარისი იმისათვის, რომ იცოდეს მათი S ü პატიება. თქვენ კვლავ დამნაშავედ გრძნობენ. ისინი ჯერ კიდევ შიშობენ, რომ ღვთის გამოჩენა და განაჩენის დღე.

მაგრამ ღმერთი გამოჩნდა ადრე - პირის იესო ქრისტე. ის მოვიდა არ დაგმო, მაგრამ გადარჩენა. მან მოიყვანა გზავნილი პატიება და გარდაიცვალა ჯვარზე, რათა უზრუნველყოს, რომ ჩვენ შეგვიძლია პატიება.

იესოს გზავნილი, ჯვრის გაგზავნა, კარგი ამბავია მათთვის, ვინც თავს დამნაშავედ გრძნობს. იესო, ღვთაებრივი ადამიანი, მიიღო ჩვენი სასჯელი. ყველა ადამიანს, ვინც თავმდაბალია, იესო ქრისტეს სახარებას აპატიებს.

Wir brauchen diese gute Nachricht. Christi Evangelium bringt Seelenfrieden, Glück und einen persönlichen Sieg. Das wahre Evangelium, die gute Nachricht, ist das Evangelium, das Christus predigte. Ebendieses Evangelium predigten auch die Apostel: Jesus Christus, den Gekreuzigten (1. Kor. 2,2), Jesus Christus in Christen, die Hoffnung der Herrlichkeit (Kol. 1,27), die Auferstehung von den Toten, die Botschaft von Hoffnung und Erlösung für die Menschheit das ist das Evangelium vom Reich Gottes.

ღმერთმა თავისი ეკლესია დაავალა ამ გზავნილის გასაყიდად ü და სულიწმიდა ამ ამოცანის შესასრულებლად. კორინთელთა მიმართ გაგზავნილ წერილში პავლე აღწერს სახარებას, რომელიც იესომ მისცა ეკლესიას: «მაგრამ მე თქვენ, ბრ ü სახარების ცნობილი, მე გახარეთ თქვენ, რომელიც თქვენ მიღებული, ასევე დგას, უნდა ასევე გადარჩება, თუ თქვენ გამართავს სწრაფი, რომელიც სიტყვის მე გახარეთ თქვენ, თუ, რომ მათი რწმენა არ მოვიდა. რამეთუ მე მიგიცი მე თქუენ, რაოდენი მეცა მივიღე ü დაიწერა მას შემდეგ, რაც ნაწარმოები; და რომ იგი დაკრძალეს, და რომ იგი დააყენა მესამე დღეს მას შემდეგ, რაც Scriptures; და კეფაზე გამოჩნდა, შემდეგ კი - თორმეტიდან. ამის შემდეგ ის უფრო მეტი აღმოჩნდა, ვიდრე ვ ü ხუთასი ü dern auf einmal, von denen die meisten bis jetzt übriggeblieben, einige aber auch entschlafen sind. Danach erschien er Jakobus, dann den Aposteln allen; zuletzt aber von allen, gleichsam der unzeitigen Geburt, erschien er auch mir" (1. Kor. 15,1-8 Eberfelder Bibel).

პავლე ამბობს, რომ "უპირველესად", რომ წმინდა წერილების მიხედვით იესო არის მესია ან ქრისტე, რომ ის პასუხისმგებელია ჩვენი ს ü გარდაიცვალა, დაკრძალეს და კვლავ აღდგა. მან ასევე ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ბევრს შეუძლია დაამტკიცოს ქრისტეს აღდგომა, თუ ვინმეს კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენებს.

პავლე ცხადყოფს, რომ ეს სახარებაა "რომლის მეშვეობითაც თქვენ გადარჩებიან". ჩვენი მიზანი უნდა იყოს პავლესთვის გადაგზავნა, რასაც ჩვენ მივიღეთ და რა "სხვა ყველაფერზე" არის სხვებისთვის.

ის, რაც ჩვენ მივიღეთ და ამიტომ უნდა გადავიდეს, არის პავლე და სხვა მოციქულები, განსაკუთრებით კი სხვები ამბობენ: "ქრისტე არის ჩვენი შვილები ü დაიწერა მას შემდეგ, რაც ნაწარმოები; და რომ იგი დაკრძალეს და ის დასტურდება მესამე დღეს წმინდა წერილებში ... ".

ბიბლიის ყველა სხვა სწავლება ეფუძნება ამ ფუნდამენტურ ჭეშმარიტებას. მხოლოდ ღვთის ძე შეგვეძლო ჩვენი ს ü ჩვენ კვდება, და მხოლოდ იმიტომ, რომ მან ასე და გაიზარდა მკვდრეთით, რომ ჩვენ შეგვიძლია ველით მის დაბრუნებას და ჩვენი მემკვიდრეობა, მარადიული სიცოცხლე, ერთად unreserving რწმენა.

ამიტომ იოანე დაწერა: "თუ ჩვენ ვიღებთ ადამიანის ჩვენება, ღვთის ჩვენება ჯერ კიდევ უფრო მეტი, ეს არის ღვთის ჩვენება, რომ წამა თავის ვაჟს, რომელიც მიიჩნევს, რომ ძე ღვთის აქვს მოწმის თავისა მას .. ღმერთი არ სჯერა, რომ მას ლ ü მატყუარა; რადგან მას არ სჯერა, რომ ღმერთმა მისცა თავისი ძე.

«Und das ist das Zeugnis, dass uns Gott das ewige Leben gegeben hat, und dieses Leben ist in seinem Sohn. Wer den Sohn hat, der hat das Leben; wer den Sohn Gottes nicht hat, der hat das Leben nicht" (1. Joh. 5,9- 12).

სახარება ქადაგებდა იესოს მიერ

ზოგი შეიძლება, როგორც ჩანს, ü ბიბლია წინასწარმეტყველების შესახებ, მაგრამ მათთვის ძნელია, ვ ü იესო ქრისტეს მეშვეობით გადარჩენისათვის ბიბესის ცენტრალური გზავნილის აღქმა! ღმერთმა ქრისტიანებს ძვირფასი საჩუქრები გადასცა და მათ სხვებს გადასცემს ü მათ შეუძლიათ მიიღონ ეს საჩუქარი!

როდესაც პეტრე ასისთავმან Cornelius აღწერილი ამოცანა მოციქულს და უთხრა: "ის [იესო] გვიბრძანა, ვუქადაგოთ ხალხს და ვამოწმებ, რომ ის არის განკუთვნილი ღვთის მიერ მსჯელობა ცოცხალი და მკვდარი მოწმე ყველა. წინასწარმეტყველებს, რომ მისი სახელით ყველა, ვისაც სჯერა მას, პატიება ს ü nden empfangen sollen" (Apostelgeschichte 10,42-43).

ეს არის ყველაზე მნიშვნელოვანი შეტყობინება; მოციქულებისთვის გამოცემული კარგი მესიჯი იყო ყველა წინასწარმეტყველების ცენტრალური გზავნილი - ღმერთი იესო ქრისტეს მოსამართლეა ü ვინც ცოცხალი და მკვდარი და ყველას, ვინც მას სწამს, S ü პატიება მისი სახელით!

ცენტრალური ჭეშმარიტება

ლუკმა დაწერა, რომ იესოს ჰქონდა თავისი ი ü მანამდე კი, სანამ იგი ზეცად ამაღლდა, ცენტრალური გ ü მისი გზავნილის შესახებ შეგვახსენებთ: "შემდეგ მან გააცნო მათთვის გაგება, რომ მათ გაიგეს საღვთო წერილი და უთხრეს მათ:" დაწერილია, რომ ქრისტე იტანჯება და მკვდრეთით აღდგება მესამე დღეს და მისი სახელით ქადაგება არის მონანიება [მოგერიება] s for პატიება ü ყველა ხალხში. დაიწყეთ იერუსალიმში და იქ ყოფნა ü r Zeugen" (Luk. 24,45-48).

რა უნდა მოციქულებმა გაიგონ ბიბლიის შინაარსიდან, როდესაც იესომ მათთვის გააცნობიერა? ü გაიხსნა? სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, იესოს თანახმად, რა არის ცენტრალური და უმნიშვნელოვანესი სიმართლე ძველი აღთქმის წერილებიდან?

რომ ქრისტე განიცდის და მკვდრეთით აღდგება მკვდრეთით მესამე დღეს, და რომ penance [მონანიება] for მიტევება s ü ქადაგებს ყველა ხალხს მისი სახელით!

"Und in keinem andern ist das Heil, auch ist kein andrer Name unter dem Himmel den Menschen gegeben, durch den wir sollen selig werden", predigte Petrus (Apostelgeschichte 4,12).

მაგრამ რა არის ღვთის სამეფოს სახარებაში? იესომ არ იცოდა ღვთის სამეფოს შესახებ სასიხარულო ცნობა? Nat ü rlich!

არის ღვთის სამეფოს სახარება განსხვავდება პავლე, პეტრე და იოანე ü ქადაგებდა იესო ქრისტეში? სულაც არა!

მოდით გავიგოთ, რომ ღვთის სამეფოში შესვლა ხსნაა. შენახვა და შემოსვლა ღვთის სასუფეველი იგივეა! მიღება მარადიული სიცოცხლე იგივეა, რაც განიცდის გადარჩენას [ან ხსნა], რადგან ხსნა არის სინონიმი გადარჩენის სასიკვდილო S ü ხელში.

იესო არის სიცოცხლე - მარადიული სიცოცხლე. მარადიული სიცოცხლე მოითხოვს სურვილის პატიებას ს ü ხელში. და პატიება S ü ან გამართლება, მხოლოდ იესო ქრისტეს რწმენით იცნობს.

იესო არის მოსამართლე და მხსნელი. ის არის მეფის სამეფო. ღვთის სამეფოს სახარება არის იესო ქრისტეს ხსნის სახარება. იესო და მისი მოციქულები ერთსა და იმავე ცნობას ქადაგებდნენ - იესო ქრისტე არის ღვთის ძე და ერთადერთი გზაა, რომ გადარჩენა გადარჩენა, ხსნა, მარადიული სიცოცხლე და ღვთის სამეფოში შესვლა.

Und wenn einem die Sinne geöffnet sind, um die alttestamentlichen Prophezeiungen verstehen zu können, so wie Jesus dazu den Aposteln das Verständnis öffnete (Luk 24,45), wird deutlich, dass die zentrale Botschaft der Propheten auch Jesus Christus war (Apostelgeschichte 10,43).

მოდით გავაგრძელოთ. იოანე წერდა: "ვისაც სჯერა ძეში საუკუნო სიცოცხლე, მაგრამ ვინც არ ემორჩილება ძეს არ იხილავს სიცოცხლეს, ღვთის რისხვა დარჩება ü ber ihm" (Joh. 3,36). Das ist eine deutliche Sprache!

Jesus sagte: "...Ich bin der Weg und die Wahrheit und das Leben; niemand kommt zum Vater denn durch mich" (Joh. 14,6). Was wir unbedingt vom Wort Gottes begreifen m ü ის არის, რომ ადამიანი იესო ქრისტეს გარეშე ვერ მიდის მამასთან და არც ღმერთს იცნობს, არც მარადიულ სიცოცხლეს და არც ღმრთის სასუფეველში დაიმკვიდროს.

კოლოსელებისადმი მიწერილ წერილში პავლემ დაწერა: "სიხარულით მამა უხუცესია, ü გააკეთეს წმინდანთა მემკვიდრეობა სინათლეში. მან გვიხსნის სიბნელის ძალა და დაგვაყენა თავისი ძვირფასი ძის სამეფოში, ვისთანაც გვაქვს ხსნა, პატიება ü nden" (Kol. 1,12- 14).

ყურადღება მიაქციე, როგორ წმიდათა მემკვიდრეობა, სინათლის სამეფო, ძის სამეფო, ხსნა და პატიება ü გაერთიანდეს ჭეშმარიტების სიტყვის უსასრულო სამოსელი, სახარება.

ლექსი XX საუკუნეში პავლე ამბობს "ქრისტეს იესოში რწმენის [კოლოსელების] შესახებ და სიყვარული ყველა წმინდანისთვის". ის წერს, რომ რწმენა და სიყვარული გაზაფხულზე "იმედიდან ..." ü r euch bereit ist im Himmel. Von ihr habt ihr schon zuvor gehört durch das Wort der Wahrheit, das Evangelium, das zu euch gekommen ist..." (Vers 5-6). Wieder steht das Evangelium im Mittelpunkt der Hoffnung auf ewiges Heil im Reich Gottes durch den Glauben an Jesus Christus, den Sohn Gottes, durch den wir erlöst wurden.

ლექსი 21 to 23 პავლე განაგრძობს ", მაშინაც კი, თქვენ, რომელმაც ერთხელ გაასხვისა და მტრებს თქვენი ბოროტი სამუშაოები, იგი უკვე შეჯერებული გარდაცვალების მისი მოკვდავი სხეულის, რომ იგი წარმოგიდგენთ წმინდა და უბიწო და უმწიკვლო მის წინაშე, თუ თქვენ დარჩებით რწმენაში, დაარსდა ü იყავი მტკიცე და მტკიცე და ნუ დატოვებთ იმ სახარების იმედს, რაც გსმენიათ და ის ქადაგებს ზეცაში არსებულ ყველა ქმნილებას. მე მსახური ვარ, პავლე.

In ლექსები 25 მეშვეობით 29, პოლ აგრძელებს მივმართო სახარება, რომელიც მისი სამინისტროს იგი დადგენილი, და მისი მიზანი გაყიდვის იგი ü დამთავრდა. იგი წერდა: "შენ [საზოგადოების) მსახური გავხდი სამინისტროს მეშვეობით, რომელიც ღმერთმა მომცა, რომ მე უნდა მისი სიტყვა ექადაგა abundant, კერძოდ, საიდუმლო, რომელიც იმალება ასაკის და თაობის, მაგრამ უკვე გამოვლინდა მისი წმინდანები, ვისთვისაც ღმერთს სურდა გამოეცხადებინა, რა არის ამ საიდუმლოთა დიდებული სიმდიდრე Gentiles შორის, ქრისტე შენში, დიდების იმედით ü მოდით ყველანი ქადაგებ და ვქადაგოთ ყველა მამაკაცი და ასწავლეთ ყველა მამაკაცი ყველა სიბრძნეში, რათა ყველამ სრულყოფილი გავხადოთ ქრისტეში. Daf ü rm ü მე ვშორდები და ჩემზე ძლიერ მძვინვარებს ძალაუფლებას.

რა სახარებაა

Das ganze Evangelium handelt von Jesus Christus. Es handelt von seiner Identität und seinem Wirken als Sohn Gottes (Joh. 3,18), als Richter der Lebenden und Toten (2. Tim. 4,1), als Christus (Apostelgeschichte 17,3), als Heiland (2. Tim. 1, 10), als Hoherpriester (Hebr. 4,14), als F ü rsprecher (1. Joh. 2,1), als König aller Könige und Herr aller Herren (Offb. 17, 14), als Erstgeborener unter vielen Br ü dern (Röm. 8,29), als Freund (Joh. 15,14-15).

Es handelt von ihm als Hirten unserer Seelen (1. Petr.   2,25), როგორც ღვთის კრავი, ეს არის S ü nde der Welt hinwegnimmt (Joh. 1,29), als f ü r uns geopfertes Passalamm (1. Kor. 5,7), als das Ebenbild des unsichtbaren Gottes und als Erstgeborener vor aller Schöpfung (Kol. 1,15), als Haupt der Gemeinde und als Anfang sowie als Erstgeborener von den Toten (Vers 18), als Abglanz der Herrlichkeit Gottes und Ebenbild seines Wesens (Hebr. 1,3), als Offenbarer des Vaters (Matth. 11,27), als Weg, Wahrheit und Leben (Joh. 14,6), als T ü r (Joh.10,7).

Das Evangelium handelt von Christus als dem Anfänger und Vollender unseres Glaubens (Hebr. 12,2), als Herrscher ü ber die Schöpfung Gottes (Offb. 3,14), als dem Ersten und Letzten, Anfang und Ende (Offb. 22,13), als Spross (Jer. 23,5), als dem Eckstein (1. Petr. 2,6), als Gottes Kraft und Gottes Weisheit (1. Kor. 1,24), als dem Erw ü nschten aller Nationen (Hag. 2,7).

Es handelt von Christus, dem treuen und wahrhaften Zeugen (Offb. 3,14), dem Erben von allem (Hebr. 1,2), dem Horn des Heils (Luk. 1,69), dem Licht der Welt (Joh.8,12), dem lebendigen Brot (Joh. 6,51), der Wurzel Isais (Jes. 11,10), unserem Heil (Luk. 2,30), der Sonne der Gerechtigkeit (Mal. 3,20), dem Wort des Lebens (1. Joh. 1, 1), dem in Kraft eingesetzten Sohn Gottes durch seine Auferstehung von den Toten (Röm. 1,4) — und so weiter.

Paulus schrieb, "Einen andern Grund kann niemand legen als den, der gelegt ist, welcher ist Jesus Christus" (1. Kor. 3,11). Jesus Christus ist der Dreh- und Angelpunkt, das zentrale Thema, die Grundlage des Evangeliums. Wie könnten wir irgend etwas anderes predigen, ohne der Bibel zu widersprechen?

იესომ უთხრა დრო F. ü hrern der Juden, "Ihr sucht in der Schrift, denn ihr meint, ihr habt das ewige Leben darin; und sie ist's, die von mir zeugt; aber ihr wollt nicht zu mir kommen, dass ihr das Leben hättet" (Joh. 5,39-40).

ხსნის გზავნილი

გაგზავნა ქრისტიანები გაყიდვას ü ისინი, ვისაც უწოდებენ, არის ხსნა, რაც არის ღვთის სამეფოს მარადიული სიცოცხლე. მარადიული ხსნა ანუ ღვთის სამეფო შეიძლება მიღწეული იყოს მხოლოდ ერთი ჭეშმარიტი T ü ერთადერთი ჭეშმარიტი გზა - იესო ქრისტე. ის არის სამეფოს მეფე.

Johannes schrieb: "Wer den Sohn leugnet, der hat auch den Vater nicht; wer den Sohn bekennt, der hat auch den Vater" (1. Joh. 2,23). Der Apostel Paulus schrieb an Timotheus: "Denn es ist ein Gott und ein Mittler zwischen Gott und den Menschen, nämlich der Mensch Christus Jesus, der sich selbst gegeben hat f ü r alle zur Erlösung, dass dies zu seiner Zeit gepredigt werde" (1. Tim. 2:5- 6).

ებრაელთა 2,3 ჩვენ გააფრთხილა: "... ჩვენ როგორ დავაღწევთ, თუ ჩვენ უგულებელყოფა იმდენად დიდი ხსნა, რომ დაიწყო ქადაგება უფალი და დაადასტურა ის, ვინც არ გამიგია, რომ?" გზავნილი ხსნა Verk თავად იესოს პირველი ü ეს იყო იესოს საკუთარი მამისგან.

იოანე წერდა, თუ რა ღმერთია ü ber seinen Sohn bezeugt: "Und das ist das Zeugnis, dass uns Gott das ewige Leben gegeben hat, und dieses Leben ist in seinem Sohn. Wer den Sohn hat, der hat das Leben; wer den Sohn Gottes nicht hat, der hat das Leben nicht" (1. Joh. 5,11-12).

იოანე 5,22- დან, ჯონმა კვლავ ხაზს უსვამს ძეზე წოდებული წონა: "მამა არავის არ მოსამართავს, არამედ ყველა ძეს ü რათა ყველამ პატივი სცენ ძეს, როგორც მამა პატივს. ის ვინც პატივს არ სცემს ძეს, პატივს არ სცემს მამას, რომელიც მას გაუგზავნა ". ამიტომ ეკლესია იმდენად სტაბილურად ქადაგებს ü ber Jesus Christus! Jesaja prophezeite: "Darum spricht Gott, der Ren: Siehe, ich lege in Zion einen Stein, einen bewährten Stein, einen kostbaren, grundlegenden Eckstein. Wer glaubt, wird nicht zuschanden" (Jes. 28:16 ZB).

როგორც ჩვენ ვცხოვრობთ ახალ ცხოვრებასთან, რომელსაც იესო ქრისტეში ვუწოდებთ, მასში დარწმუნებული ვართ, რომ ჩვენი კეთილი ნებაა და ყოველდღიური იმედი მისი დიდების და ძალაუფლების დაბრუნებისთვის, ჩვენ შეგვიძლია გავიხაროთ ჩვენი მარადიული მემკვიდრეობის იმედითა და ნდობით.

მოვუწოდებთ მომავალში ცხოვრება და ახლა

ხოლო იოანე პატიმრის შემდეგ იესო გალილეაში მოავლინა და ღვთის სახარება ქადაგებდა: "დრო აღსრულდება". ü llt, und das Reich Gottes ist herbeigekommen. Tut Busse [Bereut] und glaubt an das Evangelium!" (Mark 1:14-15).

ეს სახარება იესო არის "სასიხარულო ცნობა" - ძლიერი გზავნილი, რომელიც შეცვლის და გარდაქმნის სიცოცხლეს. სახარება ü Berf ü არა მარტო ისმის და გარდაქმნის, არამედ საბოლოოდ ყველა საუკეთესო ü მას უარი თქვას ü berstehen.

Das Evangelium ist "eine Kraft Gottes, die selig macht alle, die daran glauben" (Röm. 1:16). Das Evangelium ist Gottes Einladung an uns, ein Leben auf einer ganz anderen Ebene zu f ü გამოიწვიოს. სასიხარულო ცნობაა, რომ ჩვენს სამშობლოში დაბრუნების სამკვიდროა, რომელიც ქრისტე კვლავ მოვიდა. ეს არის მოწვევა მოწამვლის სულიერ რეალობას, რომელიც უკვე შეიძლება იყოს ჩვენი.

Paulus nennt das Evangelium "Evangelium von Christus" (1. Kor. 9:12), "Evangelium Gottes" (Röm. 15:16) und "Evangelium des Friedens" (Eph. 6:15). Ausgehend von Jesus, beginnt er, die j ü განვმარტოთ ღვთის სამეფოს იდეა, რომელიც ყურადღებას ამახვილებს ქრისტეს პირველი მოსვლის საყოველთაო მნიშვნელობასთან დაკავშირებით.

იესო, რომელიც ü ber die staubigen Strassen von Judäa und Galiläa wanderte, ist, so lehrt Paulus, nun der auferstandene Christus, der zur Rechten Gottes sitzt und "das Haupt aller Mächte und Gewalten" ist (Kol. 2:10).

პავლეს განცხადებით, იესო ქრისტეს სიკვდილი და აღდგომა "პირველია" სახარებაში; ისინი schl ü sselereignisse in Gottes Plan (1. Kor. 15:1-11). Das Evangelium ist die frohe Botschaft f ü ცუდი და დამპყრობელი ü ckten. სიუჟეტს აქვს მიზანი. საბოლოო ჯამში, სამართლიანობა გაიმარჯვებს და არა ძალაუფლებას.

ხელკეტი აქვს ü მეტი ჯავშანტექნიკა პირველი გაიმარჯვა. ბოროტი სასუფეველი იესო ქრისტეს სამეფოსთვის იძლევა იმის მითითებას, რომ ქრისტიანები უკვე განიცდიან ნაწილს.

პავლემ სახარების ამ ასპექტს მიმართა ü შესახებ Colossians: "სიხარულით ამბობს მადლობა მამა, რომელიც t ü გააკეთეს წმინდანთა მემკვიდრეობა სინათლეში. მან გვიხსნის სიბნელის ძალა და დაგვაყენა თავისი ძვირფასი ძის სამეფოში, ვისთანაც გვაქვს ხსნა, პატიება ü nden" (Kol. 1,12-14).

F ü ყველა ქრისტიანი, სახარება და იყო დღევანდელი რეალობა ü მომავალი იმედი. აღდგა ქრისტე, რომელიც უფალია ü დრო, სივრცე და ყველაფერი, რაც ხდება ქვემოთ, არის მებრძოლი f ü r die Christen. Der, der in den Himmel erhoben wurde, ist die allgegenwärtige Quelle der Kraft (Eph. 3,20-21).

სასიხარულო ცნობა ისაა, რომ იესო ქრისტე არის ყველა დაბრკოლება თავისი მიწიერი ცხოვრებაში ü გადალახა. ჯვრის გზა არის რთული, მაგრამ გამარჯვებული გზა შევიდა ღვთის სამეფოს. აქედან გამომდინარე, პოლ შეუძლია სახარება მოკლე ფორმულა, "ვფიქრობდი, რომ ეს იყო f ü r richtig, unter euch nichts zu wissen als allein Jesus Christus, den Gekreuzigten" (1. Kor. 2,2).

დიდი შეცვლა

როდესაც იესო გალილეაში გამოჩნდა და ქადაგებდა სახარებას, ის მოსალოდნელი იყო. ის ასევე პასუხობს დღეს ჩვენგან პასუხს.

მაგრამ იესოს მოწვევა სამეფოში შესვლაში არ იყო დაცული ვაკუუმში. იესომ უწოდა ვ ü ღვთის სამეფო თან ახლდა შთამბეჭდავი ნიშნებითა და სასწაულები, რომლითაც ქვეყანა რომის მმართველობის ქვეშ იდგა.

ეს არის ის მიზეზი, რის გამოც იესომ უნდა გაერკვია, რას ნიშნავს ღვთის სამეფო. იესოს დროს იუდეველებმა ელოდათ F ü რომლებიც დაბრუნდნენ თავიანთ ერს დავითისა და სოლომონის დიდების შესახებ ü რეკომენდაციას. მაგრამ იესოს გზავნილი იყო "ორმაგი რევოლუციური", როგორც ოქსფორდის მკვლევარი NT რაიტი წერს. პირველ რიგში, მან მიიღო საერთო მოლოდინი, რომ ჯ ü ამოიცნობთ Superstaat ჩააგდოს რომან ბატონობის w ü და გარდაიქმნება ის რაღაც განსხვავებულად. მან გააკეთა ფართო იმედი პოლიტიკური გათავისუფლების გაგზავნა სულიერი ხსნა: სახარება!

"Das Reich Gottes ist herbeigekommen, schien er zu sagen, aber es ist nicht so, wie ihr es euch vorgestellt habt" (N.T. Wright, Who Was Jesus?, S. 98).

Jesus schockierte die Menschen mit den Konsequenzen seiner guten Nachricht. "Aber viele, die die Ersten sind, werden die Letzten und die Letzten werden die Ersten sein" (Matth. 19,30).

"იქ ვიქნები საყვირებით და კბილებით, - თქვა მან ჯ ü dischen Landsleuten, "wenn ihr sehen werdet Abraham, Isaak und Jakob und alle Propheten im Reich Gottes, euch aber hinausgestossen" (Luk. 13:28).

დიდი ვახშამი იყო ვ ü r alle da (Luk. 14,16-24). Auch die Heiden waren eingeladen in das Reich Gottes. Und ein Zweites war nicht weniger revolutionär.

ნაზარეთიდან ეს წინასწარმეტყველი, როგორც ჩანს, ბევრი დრო გაატარა ü რომ უფლება ჰქონდეს უფლებას - ლეფს და კრს ü pimp მდე ხარბ საგადასახადო კოლექციონერები - და ზოგჯერ კი ü სძულდა რომან Unterdr ü cker.

სასიხარულო ცნობა, რომელიც იესომ მოიტანა ყველა მოლოდინს, თავისი ერთგული ჯისაც კი ü nger (Luk. 9,51-56). Immer wieder sagte Jesus, das Reich, das sie in der Zukunft erwarteten, sei in seinem Wirken bereits dynamisch gegenwärtig. Nach einer besonders dramatischen Episode sagte er: "Wenn ich aber durch Gottes Finger die bösen Geister austreibe, so ist ja das Reich Gottes zu euch gekommen" (Luk. 11,20). Mit anderen Worten: Die Menschen, die das Wirken Jesu sahen, erlebten die Gegenwart der Zukunft. In mindestens dreifacher Hinsicht stellte Jesus die gängigen Erwartungen auf den Kopf:

  1. Jesus lehrte die gute Nachricht, dass das Reich Gottes ein reines Geschenk ist — die Herrschaft Gottes, die schon Heilung mit sich brachte. So setzte Jesus das "Gnadenjahr des Herrn" ein (Luk. 4,19; Jes. 61,1-2). Doch "zugelassen" zum Reich waren die M ü ცრემლსადენი და დატვირთული, ღარიბი და მათხოვარი, დამამცირებელი ბავშვები და სასჯელაღსრულების საბაჟო ოფიცრები, სასჯელაღსრულების და საზოგადო მოღვაწეები. F ü მან თავად გამოაცხადა მწყემსი შავი ცხვარი და დაკარგა ცხვარი.
  2. იესოს სასიხარულო ცნობაც იყო ü იქ მცხოვრები ხალხი, რომლებიც მზად იყვნენ ღმერთისკენ, ჭეშმარიტი მონანიების მტკივნეული გაწმენდის გზით. ეს გულწრფელად მომნანიებელია S ü w ü გახდეს დიდი ღმერთი ü gigen Vater finden, der den Horizont nach seinen umherwandernden Söhnen und Töchtern absucht und sie sieht, wenn sie "noch weit entfernt" sind (Luk. 15,20).Die gute Nachricht des Evangeliums bedeutete, dass jeder, der von Herzen sagt: "Gott, sei mir S ü nder gnädig" (Luk 18,13) tmd es aufrichtig meint, bei Gott mitf ü მოვძებნოთ მოსმენა დახმარება w ü rde. Immer."Bittet, so wird euch gegeben; suchet, so werdet ihr finden; klopfet an, so wird euch aufgetan" (Luk. 11,9). F ü მათთვის, ვისაც სჯეროდა და უარი თქვა მსოფლიოს გზებისგან, ეს იყო საუკეთესო ამბავი, რომელსაც ისმენდა.
  3. იესოს სახარება ასევე გულისხმობდა, რომ არაფერი შეეძლო სამეფოს გამარჯვება, რომელიც იესომ მოიყვანა, თუნდაც საპირისპიროდ გამოიყურებოდა. ეს სამეფო w ü სასტიკი, დაუნდობელი წინააღმდეგობა, მაგრამ საბოლოოდ w ü დააყენა ის ü bernat ü ძალა და დიდება ტრიუმფი. ქრისტემ თქვა ი ü ngern: "Wenn aber der Menschensohn kommen wird in seiner Herrlichkeit, und alle Engel mit ihm, dann wird er sitzen auf dem Thron seiner Herrlichkeit, und alle Völker werden vor ihm versammelt werden. Und er wird sie voneinander scheiden, wie ein Hirt die Schafe von den Böcken scheidet" (Matth. 25,31-32).

So besass die gute Nachricht Jesu eine dynamische Spannung zwischen dem "Schon jetzt" und dem "Noch nicht". Das Evangelium vom Reich bezog sich auf die Herrschaft Gottes, die jetzt schon bestand — "Blinde sehen und Lahme gehen, Aussätzige werden rein und Taube hören, Tote stehen auf, und Armen wird das Evangelium gepredigt" (Matth. 11,5). Doch das Reich war "noch nicht" da in dem Sinn, als seine volle Erf ü მაინც მოვა. გესმის, რომ გესმის ეს ორი ტერმინი გაიგოს: ერთი მხრივ, მეფის დაპირებული ყოფნა, რომელიც უკვე ცხოვრობს თავის ხალხში და მეორე მხრივ, მისი დრამატული დაბრუნება.

სასიხარულო ცნობა თქვენი ხსნის შესახებ

მისიონერული პოლუსი ხელს უწყობდა სახარების მეორე დიდ მოძრაობას - მისი გავრცელებული პატარა იუდეა პირველი საუკუნის შუა საუკუნეების ცივილიზებული ბერძნულ-რომაულ სამყაროში. პავლე, მოქცეული ქრისტიანი დევნილი, ხელმძღვანელობს ბრმა განათების სახარება მეშვეობით პრიზი ყოველდღიურ ცხოვრებაში. როგორც მან განადიდებდა დიდებულ ქრისტეს, ის ასევე შეშფოთებულია პრაქტიკული შედეგების სახარება.

ფანატიკური წინააღმდეგობის მიუხედავად, პავლე სხვა ქრისტიანებს იესოს ცხოვრების, სიკვდილისა და აღდგომის განსაცვიფრებელ მნიშვნელობას ანიჭებს:

"Auch euch, die ihr einst fremd und feindlich gesinnt wart in bösen Werken, hat er nun versöhnt durch den Tod seines sterblichen Leibes, damit er euch heilig und untadelig und makellos vor sein Angesicht stelle; wenn ihr nur bleibt im Glauben, gegründet und fest, und nicht weicht von der Hoffnung des Evangeliums, das ihr gehört habt und das gepredigt ist allen Geschöpfen unter dem Himmel. Sein Diener bin ich, Paulus, geworden" (Kol. 1,21-23).

შეჯერებული. Flawless. Grace. Redemption. პატიება. და არა მხოლოდ მომავალში, მაგრამ აქ და ახლა. ეს არის პავლეს სახარება.

მკვდრეთით აღდგომა, რომლის დროსაც სინოპტიკოსებმა და იოანემ წაიკითხეს მკითხველი   (Jn XXX) გამოაქვეყნებს სახარების შიდა ძალას ქრისტიანული ცხოვრების ყოველდღიურ ცხოვრებაში. ქრისტეს აღდგომა ადასტურებს სახარებას. ამიტომ, როგორც პავლე გვასწავლის, შორეული იუდეის მოვლენები ყველა ადამიანს იმედი აქვს:

«...ich schäme mich des Evangeliums nicht; denn es ist eine Kraft Gottes, die selig macht alle, die daran glauben, die Juden zuerst und ebenso die Griechen. Denn darin wird offenbart die Gerechtigkeit, die vor Gott gilt, welche kommt aus Glauben in Glauben... " (Röm. 1,16-17).

მოციქული იოანე სახარებას სხვა განზომილებით ამახინჯებს. ის გვიჩვენებს იესოს როგორ "ჯ ü nger, den er lieb hatte" (Joh.19,26), an ihn erinnert, ein Mann mit dem Herzen eines Hirten, ein Kirchenführer mit einer tiefen Liebe für die Menschen mit ihren Sorgen und Ängsten.

"Noch viele andere Zeichen tat Jesus vor seinen Jüngern, die nicht geschrieben sind in diesem Buch. Diese aber sind geschrieben, damit ihr glaubt, dass Jesus der Christus ist, der Sohn Gottes, und damit ihr durch den Glauben das Leben habt in seinem Namen" (Joh. 20,30-31).

იოანეს სახარებას აქვს თავისი საყრდენი სიტყვის ძირითადი თავისებურება, "... რომ რწმენა გქონდეთ".

იოანე სასწაულებრივად იძლევა სახარების კიდევ ერთ ასპექტს: იესო ქრისტე, ყველაზე დიდი პირადი სიახლოვის მომენტებში. იოანე იძლევა პირად ცხოვრებას, მესიის ყოფნას.

პირადი სახარება

Im Johannesevangelium begegnen wir einem Christus, ein machtvoller öffentlicher Prediger war (Joh. 7,37-46). Wir sehen Jesus warm und gastfreundlich. Von seiner einladenden Aufforderung "Kommt und seht!" (Joh. 1,39) bis zur Herausforderung an den zweifelnden Thomas, seinen Finger in die Wundmale an seinen Händen zu legen (Joh. 20,27), wird hier auf unvergessliche Weise der porträtiert, der Fleisch ward und unter uns wohnte (Joh. 1,14).

Die Menschen fühlten sich bei Jesus so willkommen und wohl, dass sie einen regen Austausch mit ihm hatten (Joh. 6,5-8). Sie lagen beim Essen neben ihm und assen von demselben Teller (Joh. 13,23-26).

Sie liebten ihn so innig, dass sie ans Ufer schwammen, sobald sie ihn erblickten, um gemeinsam Fische zu essen, die er selber gebraten hatte (Joh. 21,7-14).

Das Johannesevangelium erinnert uns daran, wie sehr das Evangelium sich um Jesus Christus dreht, sein Beispiel und das ewige Leben, das wir durch ihn empfangen (Joh. 10,10). Es erinnert uns, dass es nicht genügt, das Evangelium zu predigen. Wir müssen es auch leben. Der Apostel Johannes macht uns Mut: Andere könnten durch unser Beispiel dafür gewonnen werden, die gute Nachricht vom Reich Gottes mit uns zu teilen. So erging es der Samariterin, die Jesus Christus am Brunnen traf (Joh. 4,27-30), und Maria von Mandala (Joh. 20,10-18).

ლაზარეს სამარხთან რომ ტიროდა, თავმდაბალი მსახური, რომელიც თავის მოწაფეებს ასწავლიდა ფ ü გარეცხილი, ცხოვრობს დღეს. ის გვაძლევს თავის ყოფნას სულიწმიდის განდევნით:

"ვისაც უყვარხარ, შევასრულებ ჩემს სიტყვას და მამაჩემი უყვარხარ მასზე და მოვედით მასთან და ვიცხოვროთ მასთან ... ნუ გეშინია შენი გული და ü rchte sich nicht" (Joh. 14,23, 27).

Jesus führt sein Volk heute aktiv durch den Heiligen Geist. Seine Einladung ist so persönlich und ermutigend wie eh und je: "Kommt und seht!" (Joh. 1,39).

ბროშურა მსოფლიო ეკლესიის ეკლესია


pdfსახარება - სასიხარულო ცნობა!